Archeologen hebben voor de kust van Italië vijf goed bewaard gebleven schepen uit de Romeinse tijd ontdekt. De onderzoekers spreken van een spectaculaire vondst. De Romeinse vaartuigen liggen op een afstand van 100 tot 150 meter van het piepkleine eilandje Ventotene (Isola di Ventotene), dat in de oudheid Pandataria of Pandateria werd geheten. Ventotene bevindt zich voor de kust tussen Rome en Napels. De Romeinse schepen dateren uit de periode van de 1ste eeuw voor Christus tot 400 na Christus. Ze vervoerden amforen met wijn, olijfolie en andere vloeistoffen. Aan boord werden ook keukengerei en metalen en glazen voorwerpen gevonden. Van sommigen moet nog worden vastgesteld waarvoor ze precies dienden.
Het eiland Ventotene deed tijdens de Julisch-Claudische dynastie een tijdlang dienst als verbanningsoord. Vooral vrouwen werden hier naartoe gestuurd: Iulia Caesaris maior, Vipsania Agrippina maior en Claudia Octavia. Maar ook de onhandelbare klein- en adoptiezoon van keizer Augustus, Marcus Vipsanius Agrippa Postumus, werd naar dit eiland verbannen. Op Ventotene zijn diverse ruïnes van villa’s en aquaducten uit de Romeinse tijd terug te vinden. Ventotene behoort tot de provincie Latina in de regio Lazio. Het ligt in de Tyrreense Zee voor de westkust van Campania, niet ver van Napels. Ventotene valt in zijn geheel onder de gelijknamige gemeente Ventotene. Ook het naburige eiland Santo Stefano behoort tot deze gemeente. Het eiland is van vulkanische oorsprong. Het heeft een lengte van amper drie kilometer en een maximale breedte van ongeveer 800 meter.
Hoewel er het hele Middellandse zeegebied wel vaker oude scheepswrakken worden gevonden, zijn die zelden zo goed geconserveerd als de nu ontdekte schepen, verklaarde Annalisa Zarattini, de chef van het ministeriële bureau voor maritieme archeologie. Het oudste schip vervoerde een lading aan wijn uit het zuiden van Italië. Een ander had grote schalen aan boord die werden gebruikt om graan te vermalen. Een derde schip vervoerde Afrikaanse garum, de vissaus die door de Romeinen als een delicatesse werd beschouwd. Het grootste wrak is ruim twintig meter lang.
Omdat de schepen op grotere diepte liggen dan de meeste wrakken zijn ze niet blootgesteld geweest aan verwoestende stromingen. Bovendien zijn de schepen gezonken zonder te zijn gekapseisd, waardoor de inhoud van het schip er nog grotendeels bijligt zoals die in de oudheid werd ingeladen. Er bevinden zich vermoedelijk nog enkele duizenden oude scheepswrakken op de zeebodem in de brede omgeving van Rome. Onderwaterarcheologie is dus zeker een vak met toekomst!
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 11 augustus 2009. Bekijk het origineel.