In Rome tref je tegenwoordig veel verliefde koppeltjes aan op de Ponte Milvio. Op deze historische brug over de Tiber bevestigen paartjes die elkaar eeuwige trouw beloven een hangslotje (zie onze Nieuwsbrief van 15 augustus 2006). Op dat slotje schrijven ze hun namen en soms ook een wens. Op die manier is het koppeltje volgens het verhaal dan voor eeuwig en altijd met elkaar verbonden. De Ponte Milvio is wellicht de meest beroemde brug van Rome maar lokt nooit grote massa’s toeristen, ook al omdat ze een stukje buiten het historische centrum gelegen is. Maar de hangslotjes hebben daarin wat verandering gebracht, want sinds enige tijd komen zelfs Japanners hier een kijkje nemen. Al is het dan meestal slechts om foto’s te maken van de hangsloten of, met wat geluk, van een koppeltje dat er eentje aan de brug bevestigt.
Het stadsbestuur stuurt regelmatig een technische ploeg uit om nog maar eens de duizenden hangsloten te verwijderen maar na enkele weken kreunt ieder vrij plekje op de brug alweer onder de tientallen kilo’s ijzer. De jongeren die afzakken naar Rome om er een slotje aan de brug te bevestigen komen uit alle regio’s van Italië. Tegenwoordig gaat het al zover dat ook de Afrikaanse straatverkopers zich op de brug hebben geïnstalleerd. Ditmaal niet met namaakhandtassen, broekriemen of zonnebrillen maar uitsluitend met… jawel, hangsloten. Te koop in alle formaten, inclusief twee sleuteltjes, al hebben de gebruikers er meestal slechts eentje nodig.
In het jaar 312 trok keizer Constantijn Italië binnen om Maxentius af te zetten. Op 27 oktober kwam het tot de befaamde slag bij de Milvische brug, een treffen dat uiteindelijk door Constantijn werd gewonnen. Waarom Maxentius Constantijn precies bij de Ponte Milvio aanviel, is niet bekend. Waarschijnlijk hadden zijn priesters positieve voortekenen waargenomen op die dag. Maxentius had nochtans een een ruim numeriek overwicht aan manschappen. Constantijn zou aan de vooravond van de veldslag echter een lichtend kruis hebben gezien aan de hemel, met de tekst “in hoc signo vinces” (in dit teken zult gij overwinnen). Volgens de legende liet Constantijn daarna zijn mannen het teken op hun schilden aanbrengen en, tegen alle verwachtingen in, werd het gevecht door Constantijn gewonnen. Het voorval inspireerde Constantijn om christen te worden, waarmee hij de basis legde voor de opkomst en groei van het christendom en cultussen zoals die van Mithras en de vele Romeinse goden uiteindelijk volledig verdwenen.
Na de slag vluchtte Maxentius met de restanten van zijn leger. In de verwarring zou hij in de Tiber gevallen zijn en verdronken. Als aandenken aan de slag op de Ponte Milvio werd drie jaar later, in 315, een zowat 22 meter brede en 15 meter hoge triomfboog opgericht, de zogenaamde boog van Constantijn, die je vandaag nog steeds naast het Colosseum kan zien staan. In deze triomfboog werden delen verwerkt van oudere bouwsels uit de tijd van de keizers Hadrianus, Trajanus en Marcus Aurelius. Op die boog stonden destijds ook vier grote bronzen paarden, die eerder op de (verdwenen) triomfboog van Nero hadden gestaan. Deze paarden hebben overigens de tijd overleefd, ze bevinden zich nu op de San Marco in Venetië.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 14 februari 2010. Bekijk het origineel.