Vaticaanstad volgt de stad Rome in haar zoektocht naar reclamegelden en sponsors om de restauratie van monumenten te bekosten. In Rome begint dat aardig te lukken. De renovatie van het Colosseum, de Piramide van Cestius en enkele fonteinen worden volledig bekostigd door particulier geld. Die acties zijn bij het Vaticaan niet onopgemerkt gebleven. Hoewel men een aantal jaren geleden de restauratie van de Sixtijnse Kapel in ruil voor de uitzendrechten en diverse copyrights op allerlei uitgaven liet betalen door een Japanse televisiezender, wil het Vaticaan niet gaan smeken bij mogelijke gulle schenkers en sponsors. Wel heeft men er iets op gevonden om toch wat extra centjes binnen te krijgen. Het toverwoord: postzegels.
Concreet wil het Vaticaan de langdurige restauratie van de Bernini-zuilen op het Sint-Pietersplein gedeeltelijk financieren met de hulp van het publiek. Het Vaticaan biedt een postzegel aan waarop – zo hoopt men – pelgrims, toeristen en postzegelverzamelaars zullen stormlopen. Die verkoop moet heel wat extra geld bijeen brengen voor de restauratie. Wie een postzegelvel met twee postzegels met het wapenschild van de huidige paus en zijn illustere voorganger Alexander VII (Fabio Chigi) koopt ter waarde van 20 euro, krijgt meteen ook het bijhorende certificaat cadeau. Dat bewijst dat de koper heeft bijgedragen tot de restauratie van het Sint-Pietersplein. Het postzegelvel met de twee zegels en het bijhorende certificaat worden op 150.000 exemplaren verspreid.
Het Vaticaan begon bijna twee jaar geleden met de restauratie van de 284 zuilen, evenals de 140 beelden bovenop de zuilengalerijen. De werken moeten tegen 2015 voltooid zijn (zie onze Nieuwsbrief van 18 augustus 2011). De zuilengalerijen aan beide zijden van de Sint-Pietersbasiliek, die de op het gelijknamige plein toegestroomde gelovigen lijken te omarmen, dateren uit de 17de eeuw. Paus Alexander VII vertrouwde de barokmeester Gian Lorenzo Bernini in 1657 de opdracht voor de bouw ervan toe.
Het enorme project omvat de restauratie van alle architecturale en decoratieve constructies op het plein, zoals de fonteinen, balustrades, ornamenten en lampen maar ook de obelisk en de befaamde colonnade. Het komt er eigenlijk op neer dat het plein wordt teruggebracht in de staat zoals de ontwerper Gian Lorenzo Bernini het plein tussen 1656 en 1667 realiseerde. De werken zullen duren tot 2015. In de loop der eeuwen is er op het enorme plein heel wat veranderd. Het Vaticaan draait de klok nu echter enkele eeuwen terug en brengt het wereldberoemde plein opnieuw in de oorspronkelijke staat zoals bedoeld en oorspronkelijk gerealiseerd door de architect-kunstenaar Bernini.
Op de colonnade staan 140 beelden van belangrijke figuren uit de kerkelijke geschiedenis. De zuilenrijen vormen een ellips (met een binnendiameter van ongeveer 198 meter) die iets wijder uitloopt in de richting van de basiliek zodat die nog indrukwekkender naar voor komt. Zowel links als rechts van de obelisk (in de richting van de fonteinen) bevindt zich een ronde steen in de grond. Deze stenen vormen de brandpunten van de ellips. Als je hierop staat zie je in de dichtstbijzijnde colonnade slechts één rij zuilen in plaats van vier.
De 284 Dorische zuilen van zowat 20 meter hoog en de 88 pijlers die de colonnade vormen zullen een aanzienlijk stuk van de restauratietijd vergen, maar ook nog te restaureren zijn zes speciale kolommen met het wapenschild van de paus, 1.200 meter balustrades, kroonlijsten, talrijke putdeksels en 3.400 m2 kasseien. Ook de tweelingfonteinen, La Clementina en La Gregoriana, krijgen een grondige opknapbeurt. De eerste (rechts als je voor de basiliek staat) werd geplaatst in 1612 en ontworpen door Carlo Maderno die hiervoor een oudere fontein liet afbreken. De tweede (1675) is een kopie van de eerste, ontworpen door Bernini om de symmetrie op het plein terug te brengen maar gerealiseerd door Carlo Fontana. Het water van deze fonteinen is zoals al het water in Vaticaanstad afkomstig uit het meer van Bracciano.
Ook de granieten Egyptische obelisk in het midden van het plein is opgenomen in het restauratieproject. De obelisk is, met het voetstuk erbij, 42 meter hoog en ongeveer 370 ton zwaar. Hij werd hier in 1586 door paus Sixtus V geplaatst en heeft nog in het Circus van Nero gestaan. De obelisk werd in het jaar 37 door keizer Caligula naar Rome gehaald en deed daarna dienst in het Circus van Caligula. Later nam Nero deze infrastructuur over en gaf er zijn naam aan. Het is hier dat de apostel Petrus de marteldood zou gestorven zijn. Op deze plek werd nadien de eerste Sint-Pieterskerk opgericht. De huidige basiliek is de derde en uiteraard meest imposante versie die hier werd gebouwd. Bernini heeft elf jaar gewerkt aan het complexe ontwerp van het Sint-Pietersplein.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 15 december 2012. Bekijk het origineel.