Italiaanse archeologen hebben in Rome vrijwel zeker de Tempel van Jupiter Stator ontdekt. De tempel bevond zich op de Palatijnse heuvel en is niet te verwarren met andere, gelijknamige tempels, zoals degene die zich binnen de ommuring van de Porticus van Octavia bevond. Volgens de overlevering bouwde Romulus de tempel op de Palatijn om Jupiter, die de Romeinse troepen onoverwinnelijke krachten bezorgde, te eren en te vieren. Tot lang na de bouw van de tempel bleef de cultus van Jupiter Stator de Romeinse militaire troepen beïnvloeden. De cultus lag aan de basis van de onoverwinnelijke militaire macht die ooit het grootste gedeelte van de oude bekende wereld veroverde.
De ruïnes van de Tempel van Jupiter Stator werden door Andrea Carandini, professor archeologie gespecialiseerd in het oude Rome verbonden aan de universiteit van Rome, en zijn team gevonden aan de voet van de Palatijn. De exacte locatie van de tempel, die uit de 8ste eeuw v. Chr. dateert, was tot dusver onbekend. Het onderzoek van Carandini werd in primeur gepubliceerd in het vakblad Archeologia Viva. De ontdekking dwingt onderzoekers de topografische kaart van het Oude Rome nogmaals te herzien.
De oorspronkelijke tempel van Jupiter Stator kent een lange geschiedenis. Nu is duidelijk dat de laatste versie van het heiligdom dateert uit de periode van de grote brand van Rome in 64 na Chr. De tempel werd verwoest tijdens de brand maar in de nasleep van de urbanisatie die keizer Nero na deze ramp in gang zette nooit meer heropgebouwd. In de 4de eeuw werd aan de Via Sacra op het Forum Romanum een nieuwe tempel gebouwd ter ere van Jupiter Stator. Tegenwoordig wordt aangenomen dat het om het gebouw gaat dat vandaag de tempel van Romulus wordt geheten, het relatief kleine ronde, bakstenen gebouw ten noordwesten van de enorme ruïnes van de Basilica Maxentius.
Vlakbij de ruïnes van de ontdekte tempel werden tevens de resten gevonden van een prestigieuze residentie die gebouwd is in de periode van Sulla. Het zou weleens kunnen gaan om de ambtswoning waar Julius Caesar verbleef tot aan zijn dood op 15 maart in 44 v. Chr. Die denkpiste wint aan kracht omdat de woning niet alleen voorzien was van een grote vergaderzaal maar ook van een ingenieus systeem dat een aanpalende kamer, wellicht een archiefruimte, kon afsluiten en beschermen bij bv. een brand.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 25 april 2013. Bekijk het origineel.

