Op een akker in Riemst (Belgisch Limburg) heeft de Riemstse amateurarcheoloog Benny Castro midden november een loden grafkist ontdekt. Die dateert uit het eind van de derde, begin vierde eeuw van onze tijdrekening. In het graf bevinden zich skeletresten van een 7- of 8-jarig kind. "Een zeer uitzonderlijke vondst", zegt Geert Vynckier, archeoloog van het Vlaams Instituut Onroerend Erfgoed (VIOE) in Tongeren. Zijn of haar botjes zitten voor verder onderzoek, netjes verpakt, botsoort per botsoort, rib per rib, tand per tand, in afsluitbare plastic zakjes in een depot van het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed in het Vlaams-Brabantse Zellik.
"Het gaat om een kind van 7 of 8 jaar", licht Geert Vynckier toe. Na de melding van de amateurarcheoloog bij Zolad+, de Zuid-Oost-Limburgse Archeologische Dienst, leidde Vynckier plaatselijk het onderzoek en liet, na de opzienbarende vaststelling dat er ook skeletresten waren, op 26 november de kist integraal lichten voor verder onderzoek in het labo van Zellik. Veel weten we niet over het kind en het drama dat er achter schuil is gegaan. "Na een woelige periode rond 270 n.Chr. was het toen weer even betrekkelijk rustig in Romeins Limburg. "Het kind lag op de rug. Het moet zo'n 1,20 meter groot geweest zijn. De kist was in feite te groot. De kist lag zo'n 50 cm diep. Maar ze was wel beschadigd. Er is duidelijk een ploeg doorheen gegaan. Zo lag er een schedelstuk aan de voeten, tanden ter hoogte van het bovenbeen. Er was in gerommeld. Het ontbreken van verdere schedelresten zou erop kunnen wijzen dat de kist ook ooit geroofd is geworden. Al hebben we toch nog een munstuk teruggevonden, net buiten de kist. Een antoninianus van Tetricus. Dat is een muntje uit 271 – 274 n.Chr., maar die bleef tot het begin van de vierde eeuw in omloop."
Begraven worden in een loden kist was in onze streken zeer uitzonderlijk. "Lood wijst op welstand. In Romeins Afrika vinden we er meer, maar in België is dit nog maar de vijfde loden grafkist die ooit gevonden is. Twee in het Doornikse, een in Tongeren en dan is er nog onlangs een vierde, die aangekocht is door het Gallo-Romeinse Museum in Tongeren. Of dit een museumstuk is? Absoluut. Het waren zeker geen gewone mensen die dat lieten doen. De gewoonte was om je te laten begraven in een houten kist. Lood werd aangevoerd in staven en die werden hier dan verwerkt. Onder meer tot loden kisten. Het waren plooibare platen, die, zoals wij vroeger op school kubusjes maakten, tot kist geassembleerd werden."
In Zellik werd de resterende leemgrond uit de kist gehaald en gezeefd. "Zo hebben we nu alle botten en botresten die zich nog in de kist bevonden. Voor definitieve conclusies is het nog iets te vroeg. Maar het skelet is wel niet zo goed bewaard gebleven. Waarschijnlijk heeft de kist al te lang open gelegen. Er zijn ook iets te weinig fragmenten om te weten of het een jongen of een meisje was. Al gaan we nog een botfragment dateren met de C14-methode. Over 4 tot 5 maanden weten we tenminste exact hoe oud het geraamte is."
Het VIOE is hoe dan ook heel opgetogen over de vondst. Woordvoerster Veerle Ausloos: "Het is heel belangrijk voor de wetenschap dat de mensen melden als ze iets vinden dat een archeologische betekenis heeft. Daarom is er ook die wettelijke meldingsplicht, maar niet iedereen doet dat of weet dat. Deze amateur heeft dat gelukkig wel gedaan." (Bron en reportage: Het Belang van Limburg)
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 6 februari 2011. Bekijk het origineel.