Rome krijgt er de komende jaren een gloednieuwe tramverbinding bij. De nieuwe verbinding zal vertrekken op Piazza Euclide en rijdt vervolgens over de Via Pietro de Coubertin (Parco della Musica) en de Via Guido Reni (MAXXI-museum), kruist de Tiber over de Ponte della Musica om uiteindelijk te eindigen op Piazza Risorgimento, vlakbij Vaticaanstad. De nieuwe verbinding past in het ontwerpplan voor de uitbouw van het Parco delle Arti e della Musica (zie onze nieuwsbrief van 28 maart 2011). Voor dit project wordt volgende maand een internationale ontwerpwedstrijd gelanceerd. Voor Rome wordt het één van de meest ambitieuze projecten sinds jaren.
Het masterplan voor de herontwikkeling van het hele gebied is ontworpen door de bekende architect Renzo Piano die in de buurt ook al het Parco della Musica ontwierp. Die site krijgt een voertgangersbrug die een directe verbinding maakt met het parkgebied Villa Glori. Inmiddels heeft Rome ook het licht op groen gezet voor de bouw van een nieuw operagebouw. Dat wordt neergezet op het terrein van de voormalige Stabilimento Militare Materiali Elettrici di Precisione, een verlaten kazerne.
De zone tussen Villa Glori en Monte Mario, aan de overzijde van de Tiber, moet uitgroeien tot het Parco della Musica e delle Arti, een voetgangersgebied met veel groen dat de allures krijgt van een soort culturele Ramblas, met uitsluitend aandacht voor kunst, architctuur en muziek op internationaal niveau. Auto’s zullen in de omgeving enkel nog ondergronds kunnen parkeren. Over de nieuwe, nog aan te leggen wandelboulevard, gevormd door de Via Pietro de Coubertin en Via Guido Reni worden 2.000 bomen geplant. De bedoeling is dat in dit reusachtige bos, enkel toegankelijk voor voetgangers, de architecturale verwezenlijkingen nog beter tot hun recht komen.
Voor het ontwerp van het nieuwe operahuis, dat net als het MAXXI gedeeltelijk zal worden geïntegreerd in een bestaand gebouw, zal eveneens een internationale architectuurwedstrijd worden uitgeschreven. Met een vierde grote moderne realisatie, naast het Auditorium van Renzo Piano, het MAXXI van Zaha Hadid en de Ponte della Musica van Buro Happold, zou het operagebouw in het toekomstige Parco della Musica e delle Arti ook een grote trekpleister voor architectuurliefhebbers kunnen worden. De culturele aantrekkingskracht van de drie spelers moet niet alleen de Romeinen maar ook toeristen overtuigen om in deze buurt eens een kijkje te komen nemen.
Het openbaar vervoer op en rond Via Flaminia is met tram en bus nu al aardig goed georganiseerd, maar in de verre toekomst komt ook de nieuwe Metrolijn C deze richting uit. In deze buurt zijn er trouwens nog meer grote gebouwen die leeg staan of nauwelijks worden gebruikt. Ook het Stadio Flaminio en het wat verouderde Foro Italico bieden mogelijkheden voor nieuwe projecten, waaronder bijvoorbeeld een Museum van de Sport. Er zijn in de omgeving nog plannen voor enkele nieuwe tentoonstellingszalen, musea, een filmproductiecentrum, een centrum voor ambachten, enz.
Architect Renzo Piano heeft goede herinneringen aan de samenwerking met de stad Rome. De bouw van het Auditorium of het Parco della Musica was eigenlijk een gok waarin velen niet echt geloofden. Vandaag is het Parco della Musica tien jaar open en groeide het uit tot een trefpunt waar wekelijks duizenden cultuurliefhebbers bij elkaar komen. Idem voor het megaproject rond het MAXXI-museum, waaraan jaren werd gewerkt en dat door critici meermaals werd verguisd wegens te duur en overbodig.
Het MAXXI-museum behoort nu al tot één van de meest bezochte musea van heel Rome. Niet alleen de liefhebbers van moderne kunst komen er naartoe, ook mensen die houden van moderne architectuur laten zich graag even onderdompelen in de wereld van ontwerpster Zaha Hadid.
Het Parco di Villa Glori is een park van zowat 25 ha groot en situeert zich in de Parioli-wijk. Eerder heette het Parco della Rimembranza. Het park is toegankelijk vanaf Piazzale del Parco della Rimembranza en Via del Maresciallo Pilsudski. Het park werd onteigend in 1887. Vandaag is het opgedragen aan de gesneuvelde Romeinen in de voorbije oorlogen.
De Ponte della Musica is vandaag enkel toegankelijk voor voetgangers maar werd zo geconstrueerd dat een uitbreiding voor openbaar vervoer, waaronder ook trams, mogelijk is. De bouw van de brug die pas een paar jaar geleden werd afgewerkt kostte bijna 8,5 miljoen euro. De Ponte della Musica weegt ongeveer 2.000 ton. Er is 1.400 ton staal in verwerkt, bij elkaar gehouden door zo’n 600 ton beton. De structuur bestaat uit een reusachtige steiger, ondersteund door twee stalen bogen van zowat 160 meter lang, met een maximale breedte (in het midden) van 18 meter. De constructie rust op een platform van gewapend beton dat fungeert als een soort open plein op de rivier. De centrale laan op de brug wordt gescheiden door twee voetpaden, die je zonder enige belemmering uitzicht geven op de Tiber. Het brugdek is vervaardigd uit teakhout, alles bij elkaar ongeveer 2.000 planken van zowat 4 meter lang en 14 cm breed en ongeveer 5 cm dik. ‘s Avonds wordt de brug erg mooi verlicht.
Renzo Piano werd geboren in 1937 in Genua, in een aannemersfamilie. Hij studeerde af aan de technische hogeschool in Milaan in 1964, waar hij tot 1968 doceerde en daarna ging werken bij zijn vader in Genua.Van 1962 tot 1964 werkte Renzo Piano samen met Franco Albini en van 1965 tot 1970 met Louis Kahn en Z.S. Makowsky in Londen. In 1970 ging Piano een partnerschap met de bekende Britse architect Richard Rogers aan, die ook met Norman Foster heeft samengewerkt. Net als Foster is ook Renzo Piano een ‘high-tech’ architect. Deze stroming heeft een industriële benadering van architectuur. De modernste industriële technieken worden toegepast en zijn ook zichtbaar. De ontwerpen benadrukken een herhaling van industriële modules, waarbij vaak geprefabriceerde elementen worden gebruikt. Ook voor Piano is technologie het uitgangspunt voor zijn ontwerpen die hij echter aanpast uit zorg om het comfort en de behoeften van de gebruikers.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 20 januari 2013. Bekijk het origineel.