De Quattro Fontane, een groep van vier barokke fonteinen uit de late renaissance op de vier hoeken van het kruispunt van de Via delle Quattro Fontane, de Via Venti Settembre en de Via del Quirinale zijn volledig gerestaureerd. Omwille van de naam wordt deze fonteingroep door toeristen weleens verward met de Fontana dei Quattro Fiumi, de Vierstromenfontein van Bernini die je op Piazza Navona vindt. De restauratie werd volledig betaald door het modehuis Fendi, het bedrijf dat eerder al het opknappen van de Trevifontein en de Fontana della Barcaccia aan de Spaanse Trappen bekostigde. Momenteel wordt de fonteingroep op Piazza del Popolo aangepakt. Ook voor deze restauratie betaalt Fendi de rekening.
Karl Lagerfeld, de hoofdontwerper van Fendi, is bezig met het fotograferen van een aantal fonteinen in Rome. Het is minder bekend dat Lagerfeld behalve modeontwerper, ook kunstenaar en fotograaf is. De foto’s zullen later te zien zijn op een speciale fototentoonstelling in Rome. Er verschijnt ook een fotoboek, al is nog niet geweten of het een ‘publiek’ boek zal zijn, dan wel een exclusieve uitgave.
De vier fonteinen werden tussen 1588 en 1593 gebouwd door de eigenaars van de aangrenzende woningen, met goedkeuring van paus Sixtus V. Ze betaalden de bouw zelf en kregen in ruil een rechtstreekse toegang tot het water van het Acqua Felice aquaduct. De fonteinen bevinden zich in een nis, aan de voorzijde omgeven door een halfrond bassin. De restauratie is uitstekend geslaagd, de beelden zien er een heel stuk frisser uit dan we ze in het verleden ooit zagen.
De Quattro Fontane vertegenwoordigen de rivier de Tiber (als symbool van Rome), de rivier de Arno (als symbool van Firenze), de godin Diana en de godin Juno. De fonteinen van de Arno, Tiber en Juno zijn het werk van Domenico Fontana.
De fontein van Diana werd ontworpen door de schilder en architect Pietro da Cortona. De latere barokke kerk van San Carlo alle Quattro Fontane, een ontwerp van Francesco Borromini, bevindt zich vlakbij de fonteinen. De naam van de kerk is eraan ontleend.
Domenico Fontana, in 1543 geboren in de buurt van Lugano, was zowel architect, stedenbouwer als ingenieur. Hij werd vooral bekend als uitvoerder van grote stedelijke projecten voor Sixtus V in Rome. Toen deze nog kardinaal was bouwde Fontana voor hem de – niet meer bestaande – Villa Montalto Negroni (na 1570), evenals de Cappella Sistina naast de Santa Maria Maggiore. Tijdens Sixtus’ pontificaat was zijn belangrijkste werk het nieuwe Lateraanse paleis en de daarbij aansluitende dubbele loggia tegen het transept van San Giovanni (1586).
Tevens voerde Domenico Fontana de door de paus verlangde stedenbouwkundige werken uit (1586–1589), rechtlijnige verbindingen tussen de belangrijkste punten in de stad, met obelisken als blikvangers op de verschillende pleinen. Samen met Giacomo della Porta voltooide hij Michelangelo’s koepel van de Sint-Pieter (1588–1590).
Het zijn slechts enkele van zijn verwezenlijkingen in Rome. Nadat hij bij paus Clemens VIII in ongenade was gevallen, vertrok hij in 1593 naar Napels, waar hij als hofarchitect het koninklijk paleis bouwde (1600). Hij stierf in 1607 in Napels.
Pietro da Cortona (eigenlijk Berrettini) werd in 1596 geboren in Cortona. Als schilder en bouwmeester was hij samen met Bernini en Borromini een van de toonaangevende kunstenaars in Rome.
Zijn illusionistische barokke schildertrant is te zien in diverse fresco’s, o.a. in de tegenwoordige Galleria Capitolina, in de Santa Bibiana (1624–1626) en in Palazzo Barberini, en wel in een plafondfresco met een perspectivische verkorting. In Florence decoreerde hij het Palazzo Pitti.
Cortona’s onderwerpen van zowel fresco’s als schilderijen zijn meestal ontleend aan de klassieke mythologie of geschiedenis en geven in allegorische vorm commentaar op het leven van opdrachtgevers en de eigen tijd. Tegen het einde van zijn leven wijdde hij zich aan de bouwkunst en schreef een verhandeling over de schilderkunst.
Bouwwerken van zijn hand zijn o.m. de gevels van de Santa Maria della Pace (1656-657), de Santa Maria in Via Lata (1658–1662) en de kerk Santi Luca e Martina (1634–1650), allemaal in Rome. Hij stierf in Rome op 16 mei 1669.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 29 september 2015. Bekijk het origineel.