Nu de nieuwe markthal in Testaccio volledig in bedrijf is, is er op Piazza Testaccio – zoals reeds te verwachten was – een grote leegte ontstaan. Niet echt leeg, want de oude, verlaten markthal staat er nog altijd, maar leeg in de zin van verlaten. Het eens zo levendige plein lijkt momenteel nog het best op een rommelige stortplaats. Bewoners klagen over geurhinder. Afval wordt zonder schroom in de oude hal gekieperd. Bovendien is er nog altijd geen zekerheid over de timing van de heraanleg van het plein. Het aantal klanten in de cafeetjes en de winkels rondop Piazza Testaccio neemt ondertussen zienderogen af. De buurtbewoners hebben vooral moeite met het feit dat er nergens in de buurt een verwijzing werd aangebracht om bezoekers wegwijs te maken naar de nieuwe marktlocatie. Toeristen die niets weten van de gewijzigde situatie dwalen verbaasd rond. De buurt trekt aan de alarmbel.
Er gingen maanden vertragingen en uitstel aan vooraf maar eind juni werd voorgoed een einde gemaakt aan de volkse markt van Testaccio, één van de meest pittoreske markten van Rome. De nieuwe hal, een ontwerp van architect Marco Rietti, bevindt zich in het gebied dat wordt begrensd door de Via Aldo Manuzio, Via Benjamin Franklin en Via Galvani, ongeveer driehonderd meter van het vroegere marktplein. Dat is niet zo ver, maar marktkramers die vroeger een koffietje kwamen drinken bij de buurtbewoners doen dat nu natuurlijk niet meer. In hun nieuwe complex hebben ze zelf het nodige en in de rand van de markthal opende al eerder een bar. Toch kunnen de handelaars rond Piazza Testaccio nog niet zeggen of hun zakencijfer er echt op achteruit is gegaan. Juli en augustus zijn traditioneel kalme maanden. Binnen enkele weken weten we meer, klinkt het in de buurt.
Bejaarde buurtbewoners die gewend waren om met hun winkeltrolley rond te slenteren op de markt aan Piazza Testaccio klagen wel. Die nieuwe hal ligt veel te ver voor ons. Zie je ons al sleuren met al die boodschappen? We kunnen toch moeilijk een taxi nemen om naar de markt te gaan? klagen ze. De marktkramers van Testaccio woonden bijna letterlijk in hun hal, tussen vrienden en collega’s, vaak al generaties lang. Velen zijn ook onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de wijk. Zo hebben de (vaders van de) vleesverkopers op de markt zonder uitzondering nog gewerkt in het vroegere slachthuis van Testaccio dat in 1975 de deuren sloot en vandaag onderdak biedt aan het vlakbij gelegen Museo Macro Testaccio.
Alle markthandelaars zijn ondertussen verhuisd. Enkelen sloten hun zaak en hielden er mee op. In het nieuwe complex staan nog steeds een aantal kramen leeg. De meeste marktkramers passen zich vlotjes aan, sommigen leggen zich noodgedwongen bij de situatie neer maar hebben duidelijk heimwee naar hun vroegere stek. Je zou voor minder wanneer je vaststelt hoe de voormalige hal er momenteel bij ligt. Officieel is het complex verzegeld maar wie een beetje rondkijkt ontdekt al gauw een doorgang. Daarmee is de deur letterlijk opengezet om van de ooit zo gezellige markthal een – hopelijk zeer tijdelijke – stortplaats te maken voor allerlei rommel en afval. Die situatie wordt zelfs wekelijks erger. De geur van verse groenten en fruit is vervangen door de stank van iets rottend en schimmelig, wat de voorbije zeer warme weken verscheidene klachten opleverde. Op de grond liggen bladeren, lege flessen en allerlei afgedankte voorwerpen, al dan niet achtergelaten door de marktkramers.
De buurtbewoners hebben vooral moeite met het feit dat er nergens in de buurt een verwijzing werd aangebracht om bezoekers wegwijs te maken naar de nieuwe marktlocatie. Toeristen komen hier aan, kijken wat verweesd rond en zijn dan weer weg. Ze begrijpen niet wat hier gebeurt. Velen komen speciaal naar hier om wat mooie sfeerfoto’s te maken of eens rond te snuisteren op de markt maar alles wat ze nu zien is een oude, versleten barak vol vuilnis. Men had op z’n minst al een bord kunnen plaatsen waarin wordt uitgelegd wat er hier gaat gebeuren en wegwijzers die vreemde bezoekers duidelijk maken dat de markt helemaal niet weg is, maar zich nu slechts enkele honderden meters verderop bevindt. Nu moeten de mensen het zelf maar uitzoeken. Dat geeft een bijzonder slechte indruk. En zeggen dat het stadsbestuur voortdurend de mond vol heeft over de herwaardering van het toerisme in Testaccio. Dat is er op dit ogenblik echt niet aan te zien, klaagt de buurt.
Het stadsbestuur beloofde vorige maand al snel werk te maken van de opruiming maar tot nog toe kwam het er niet van. Toch maakt Rome zich sterk dat het snel, wellicht nog binnen de maand, kan beginnen met de eerste fase in de herontwikkeling van het historische plein. Een mirakel? Dat kan. Met de verkiezingen die ook in Rome stilaan in zicht komen wordt alles mogelijk, zelfs het halen van deadlines. Op de lopende begroting is in ieder geval reeds 890.000 euro voorzien voor een nieuwe Piazza Testaccio. Met wat goede wil kunnen de werken dus snel in gang worden gezet.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 28 september 2012. Bekijk het origineel.