In Rome wordt het nieuwe tentoonstellingsseizoen stilaan op gang getrokken. Blikvangers zijn een fantastische reeks sculpturen van Auguste Rodin en een grote overzichtstentoonstelling rond Frida Kahlo, een expo rond de beeldhouwer en schilder Alberto Giacometti (reeds begonnen en tot 15 juni te zien in de Galleria Borghese) en Pier Paolo Pasolini. Uit het Musee d’Orsay komen zeventig meesterwerken naar Rome, gemaakt door ondermeer Gauguin, Monet, Degas, Sisley, Pissarro, Van Gogh, Manet, Corot, Seurat en vele anderen. De meeste doeken zijn voor het eerst in Rome te bekijken. Afspraak in het Complesso del Vittoriano, van 22 februari tot 8 juni 2014.
De Scuderie del Quirinale pakt uit met een prestigieuze en reeds lang in Rome verwachte overzichtstentoonstelling rond de Mexicaanse schilderes Frida Kahlo (Coyoarán 6 juli 1907 – 13 juli 1954).
De kunstenares (die in 2002 ook bij het grote publiek wereldbekend werd na de succesvolle film Frida van Julie Taymor met Salma Hayek in de titelrol) begon na een verkeersongeval in 1925 (waarvan zij nooit geheel herstelde) te schilderen. In 1929 trouwde zij met de schilder Diego Rivera. Zij werd beroemd door haar zeer aangrijpende en erg intense zelfportretten, waarin fysiek lijden en soms een zekere wreedheid opvallende elementen zijn. Frida Kahlo beeldde zichzelf vaak af als iemand die de kijker onbewogen aanstaart, vaak omgeven door verwijzingen naar de pijnlijke gebeurtenissen in haar leven. Als eerbetoon aan haar Mexicaanse identiteit gebruikte Kahlo een stijl die was gebaseerd op de inheemse volkskunst en afbeeldingen van Mexicaanse flora en fauna. Ook verwees ze vaak naar de pre-Columbiaanse beschavingen in Mexico. Te zien in de Scuderie del Quirinale van 20 maart tot 20 augustus. Dit wordt in Rome een grote voorjaarstopper. De online voorverkoop is nu al gestart op deze website.
Eveneens in de Scuderie del Quirinale wordt van oktober 2014 tot januari 2015 een grote overzichtstentoonstelling rond Hans Memling gepland, waarbij voor het eerst de topwerken van deze Vlaamse kunstenaar bij elkaar worden gebracht. Met het Narodowe-museum in Gdansk (Polen) zijn nog onderhandelingen aan de gang om ook Memling’s beroemde drieluik ‘Het laatste oordeel’ naar Rome te halen.
Van 11 februari tot 30 mei staat Auguste Rodin in de kijker in de Galleria Nazionale d’Arte Moderna, maar ook in twee grote aula’s in het Museo Nazionale Romano Terme di Diocleziano (van 18 februari tot 25 mei) waar zestig topstukken van de Franse beeldhouwer, tekenaar en aquarellist worden getoond.
Auguste Rodin (Parijs, 12 november 1840 – Meudon 17 november 1917) is één van de groten in de geschiedenis van de beeldhouwkunst. Hij studeerde aan de Petite École (de latere École des Arts Décoratifs) te Parijs. Met het maken van bouwplastieken in het atelier van Carrier-Belleuse en als decorateur bij de porseleinfabriek te Sèvres voorzag hij aanvankelijk in zijn onderhoud; in dezelfde tijd vervaardigde hij (geïdealiseerde) portretten. Reeds in één van zijn eerste werken, het in 1864 ontstane L’homme au nez cassé (brons, Musée du Louvre, Parijs), zijn alle elementen van zijn latere oeuvre terug te vinden: de verregaande oppervlaktebehandeling van het materiaal, het harmonisch samengaan van elementen uit het hellenisme en de barok. Maar evenzeer uit het vitalisme van Eugène Delacroix en het realisme van Gustave Courbet.
Van 1871 tot 1877 verbleef Rodin in Brussel, waar hij met Van Rasbourg werkte aan de decoraties van de Beurs. Dit verblijf werd omstreeks 1875 onderbroken door een reis naar Italië waar het werk van Michelangelo grote indruk op hem maakte. In 1876 vervaardigde hij zijn eerste levensgrote figuur in brons, L’âge d’airain (Musée du Louvre, Parijs). Dit werk was van een voor die tijd zó ongekend realisme dat men hem ervan beschuldigde het van een levend model te hebben gegoten. Dat was de reden waarom hij zijn Johannes de Doper (1877, Musée Rodin, Parijs) meer dan levensgroot maakte. Pas rond 1880 werd Rodins werk beter gewaardeerd. In dat jaar kreeg hij van de staat de opdracht bronzen deuren voor het Musée des Arts Décoratifs te ontwerpen. Hij maakte hiervoor de Porte de l’enfer, waaraan hij zijn gehele verdere leven heeft gewerkt. Diverse beroemd geworden beelden, zoals Le penseur (De Denker, 1880), Le baiser (1886), Ugolin (1882), Adam et Ève (1881), zijn oorspronkelijk bedacht als onderdelen hiervan, maar zijn later door de beeldhouwer tot zelfstandige beelden uitgewerkt.
In 1884 begon Rodin voor de stad Calais aan een ander groot werk, Les bourgeois de Calais (De burgers van Calais; voltooid 1886); de grote bronzen groep werd echter pas in 1895 geplaatst. Het onbegrip voor zijn werk was, ondanks de grotere waardering, nog steeds niet geheel verdwenen; over zijn standbeeld van Victor Marie Hugo (1891) werd heftig gepolemiseerd, evenals – en nog feller – over zijn beeld van de schrijver Honoré de Balzac (1891-1898). Dat werd gemaakt in opdracht van de Société des Gens de Lettres, dat door de opdrachtgevers werd geweigerd; pas in 1939 kreeg het beeld zijn huidige plaats, op de kruising van de Boulevard Raspail en de Boulevard Montparnasse. Rodins immense oeuvre in marmer, steen, brons, gips en terracotta, waarvan tal van studies en replieken bestaan die over de gehele wereld zijn verspreid, omvat mythologische, allegorische en symbolische voorstellingen, o.a. het beroemde Le baiser (1886) in marmer en La cathédrale (1908) in steen, monumentale standbeelden, o.a. van president Sarmiento (1897), in Buenos Aires, en talrijke portretten, o.a. van Puvis de Chavannes (1910), Madame Vicunha (1884), Madame Rodin (1890), Clemenceau (1911), G. Mahler (1909) en G.B. Shaw (1906). Voorts maakte hij ontelbare tekeningen en illustreerde Baudelaires Fleurs du mal (1857).
In 1916 schonk hij een groot deel van zijn werk (waaronder ongeveer 7.000 tekeningen) aan de Franse staat. Het is te zien in het Musée Rodin (Hôtel Biron) in Parijs (in de tuin is hij begraven) en in het Musée Rodin in Meudon (waar zich afgietsels, schetsen en ontwerpen bevinden). Rodins invloed is direct aanwijsbaar in o.a. het werk van zijn leerlingen Bourdelle, Despiau, Gustav Vigeland, Ivan Meštroviæ en de niet tot zijn persoonlijke leerlingen behorende Carl Milles, Georg Kolbe en, later, o.a. Germaine Richier. Rodins ‘muze en minnares’ was de beeldhouwster Camille Claudel (1864-1943), met wie hij tot 1898 een relatie had.
Maar nu nog even terug naar Rome. Naar aanleiding van de 450ste verjaardag van de dood van Michelangelo wordt in de Capitolijnse Musea van 28 mei tot 14 september 2014 een tentoonstelling opgezet rond de grote Florentijnse kunstenaar, met ondermeer schilderijen, beelden, originele handschriften, brieven, enz.
Hogarth Reynolds Turner. Pittura inglese verso la modernità, is de titel van een expo die vanaf 1 april opent in Palazzo Sciarra en eindigt op 20 juli.
Alma-Tadema e i pittori dell’800 inglese. Collezione Perez Simon opent van 1 maart tot 30 juni in het Chiostro del Bramante.
Adriano e la Grecia brengt de liefde van keizer Hadrianus voor Griekenland in beeld, dit in de Villa van Hadrianus in Tivoli, van 9 april tot 2 november 2014.
Filmliefhebbers komen van 15 april tot 20 juli aan hun trekken met een overzichtstentoonstelling rond de filmmaker Pier Paolo Pasolini, in het Palazzo delle Esposizioni.
In dezelfde Palazzo en op dezelfde data is er tevens een tentoonstelling rond de Etruskische beschaving, met als titel Gli Etruschi e il Mediterraneo. La città di Cerveteri.
Zoals gezegd is dit slechts een kleine greep uit de goed gevulde tentoonstellingskalender van Rome.
De belangrijkste expo’s in Rome vind je op deze website: www.romaexhibit.com.
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 19 februari 2014. Bekijk het origineel.