De Romeinse keizer Caligula, die regeerde van 37-41 na Chr., geldt als het prototype van de Romeinse keizerswaanzin: hij had een incestueuze relatie met zijn zusters, wilde zijn paard benoemen tot consul en was van plan om zijn zetel van Rome naar Alexandrië te verplaatsen. Hij vervolgde senatoren op gruwelijke wijze en zonder enige aanleiding. Uiteindelijk eiste hij zelfs dat ze hem zouden vereren als God. Zo staat het althans te lezen in vele antieke bronnen. En hoewel reeds lang bekend is dat deze bronnen zeer aanvechtbaar zijn, de suggestie die eruit sprak was en is hardnekkig. In een nieuwe, nuchtere én geestige biografie beschrijft de auteur het korte maar heftige leven van de keizer van alle overdrijvingen ontdaan. Hij toont aan dat het keizerschap van Caligula gekenmerkt is door dramatische conflicten die door samenspanningen van scrupuleuze senatoren en de overtrokken reactie van de keizer daarop volkomen uit de hand liepen. Na de moord op Caligula door een paleisrevolutie zorgden de vernederde aristoctratie ervoor dat de nagedachtenis aan de keizer doortrokken werd van zijn zogenaamde ongebreidelde krankzinnigheid. De senatoren móésten wel optreden, om te voorkomen dat het keizerrijk uiteen zou spatten, zo werd de officiële lezing. Maar hun eigen zeer dubieuze rol in het geheel werd netjes onder het tapijt geschoffeld. Auteur Aloys Winterling zorgt er met dit boek voor dat dat tapijt weer opgeschud is en de waarheid in volle omvang aan het licht komt, een waarheid even spannend als opmerkelijk. Winterling (1956) is sedert 2002 professor Antieke Geschiedenis en Historische Antropologie aan de Universiteit Freiburg in Breisgau (Duitsland).
Recensie (Engelstalig): http://ccat.sas.upenn.edu/bmcr/2003/2003-12-06.html
Aloys Winterling, Caligula. Een biografie.
Uit het Duits vertaald door Jacqueline Godfried
Gebonden
233 pagina’s.
Uitgever: Mets en Schilt
Richtprijs: 22,50 euro
ISBN 9053304290
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 16 mei 2005 op het Romenieuws-archief.

