Renato Bialetti, ook wel il papà della moka genoemd of de vader van de percolator is overleden in Ascona, een gemeente in het Zwitserse kanton Ticino, ten noorden van het Lago Maggiore. Renato Bialetti werd in de jaren ’50 wereldberoemd met de productie van de achthoekige aluminium koffiepot die in de volksmond al gauw Bialetti werd genoemd. De Moka Express, want zo heette hij officieel, werd in de jaren dertig door zijn vader fonso uitgevonden.
Alfonso werkte in Frankrijk in de aluminiumindustrie. Toen hij naar Italië terugkeerde, zag hij hoe lokale vrouwen wasgoed kookten in een grote tobbe met middenin een centrale pijp die het zeepsop naar boven stuwde om over de was te verdelen. Alfonso bedacht dat dit principe ook voor het maken van koffie kon worden gebruikt en hij ontwierp een designkoffiekan waarbij gekookt water via een koffiereservoir naar boven wordt gestuwd tot het koffie wordt. Dat gebeurt met het bekende pruttelende geluid.
Maar het was Renato die zorgde voor de echte commercialisering van de Bialetti. Toen hij na de Tweede Wereldoorlog uit Duits krijgsgevangenschap terugkwam, haalde hij vaders machines uit de motteballen en startte hij een gigantische reclamecampagne op radio, op straataffiches, in kranten en tijdschriften. Als mascotte gebruikte hij een klein mannetje met een gigantische snor, de vinger in de lucht. L’omino coi baffi, een karikatuur van zijn vader.
Het mannetje stuwde de productie de volgende decennia van duizend naar achttienduizend koffiepotten per dag en de Bialetti kreeg dezelfde iconische status als de Fiat 500 en de Vespa. Als slogan gebruikte Renato in casa un espresso come al bar, een espresso thuis zoals op café. Tot vandaag wordt het boilergedeelte van de Bialetti op dezelfde manier gemaakt als in 1933. Sinds de jaren ’50 zouden wereldwijd 300 miljoen Bialetti’s zijn verkocht. Bij negen van de tien Italiaanse gezinnen staat er minstens eentje in huis, vaak in verschillende vormen en kleuren. Het Bialetti-principe is ondertussen veelvuldig gekopieerd, onder meer door Alessi, maar dan niet meer in aluminium maar in staal. (Bron: De Tijd).
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 12 februari 2016. Bekijk het origineel.

