Enkele jaren geleden opende het – nog steeds relatief onbekende – Carlo Bilotti Museum in Rome met een grote tentoonsteling met werken van ondermeer Giorgio de Chirico, Damien Hirst, David Salle en Jenny Saville. Dit museum voor moderne kunst – waarvan de basis wordtgevormd door de collectie die de Italiaans-Amerikaanse zakenman en filantroop Carlo Bilotti in een periode van ruim dertig jaar bij elkaar bracht en na zijn dood aan de stad Rome schonk, heeft onderdak gevonden in de voormalige Orangerie van de Villa Borghese, die met de Galleria Borghese zelf – plaats biedt aan de onovertroffen collectie klassieke schilderijen en beeldhouwwerken van Caravaggio, Bernini, Titiaan, Guercino en talrijke andere meesters uit het Romeinse verleden.
Het Museo Carlo Bilotti is een bezoek zeker waard, temeer omdat veel liefhebbers van hedendaagse kunst nog steeds uitkijken naar de effectieve opening van het Museo Nazionale delle Arti del XXI Secolo (MAXXI), een nationaal museum waar ook moderne kunst wordt getoond, maar dan uit de 21ste eeuw. In het noorden van de stad wordt hiervoor een gewaagd, schijnbaar zwevend gebouw opgetrokken, een ontwerp van de beroemde architecte Zaha Hadid. Het is nog altijd een droom van de stad Rome om alle gebouwen in de omgeving van de Villa Borghese, inclusief het fraaie maar wat overladen Etruskisch Museum in de wat verwaarloosde Villa Giulia en de Galleria Nazionale d’Arte Moderna met elkaar te verbinden, om zo een echt en goed bewegwijzerd ‘museumpark’ in die buurt te creëren waar voldoende te zien is om er je dag door te brengen. Met het Carlo Bilotti Museum erbij wordt dat weer wat concreter.
Carlo Bilotti groeide op in Rome, studeerde in Napels en Palermo maar vertrok in de jaren zestig naar de Verenigde Staten waar hij huwde met een rijke erfgename. Later pendelde hij heen en weer tussen Palm Beach, New York en Rome. Hij stierf op 17 november 2006. Bilotti, die 72 werd, verzamelde zijn leven lang kunst uit de 20ste eeuw. Hij bezat werk van Picasso, Boccioni, Dubuffet en Miró. Maar ook wel wat Pop Art, vooral omdat hij bevriend was met kunstenaars zoals Warhol, Castelli en Lichtenstein.
Zijn oudste liefde was echter het werk van kunstenaar Giorgio de Chirico, die later een grote invloed zou hebben op het werk van René Magritte. Als 22-jarige kwam Bilotti met zijn schaarse spaarcentjes aankloppen bij de Chirico om een tekening van hem aan te schaffen. De doorgaans weinig toeschietelijke schilder was daardoor zodanig gecharmeerd dat hij Bilotti er twee voor de prijs van één meegaf en bovendien voor de rest van zijn leven met hem bevriend raakte.
Het Museo Carlo Bilotti, dat aan de achterzijde uitkijkt op een parklandschap, is verdeeld in een sectie (boven) gewijd aan de permanente collectie die Bilotti aan de stad Rome heeft geschonken. Het gaat om 18 werken van de Chirico uit de periode 1930-1960, plus schilderijen van ondermeer Gino Severini, Larry Rivers, Giacomo Manzù en Andy Warhol. Beneden bevindt zich een enorme ruimte waar tijdelijke tentoonstellingen van eigentijdse kunst worden gehouden. Voeg daarbij de ook vrij recent geopende MACRO-musea en de voormelde MAXXI aan de Via Guido Reni en zelfs de meest kritische bezoeker beseft dat Rome op het vlak van moderne kunst een meer dan aardige inhaalbeweging heeft gemaakt. In een stad die doordrongen is van vele duizenden kunstwerken uit de oudheid en de vele eeuwen daarna kan dat zeker geen kwaad.
Museo Carlo Bilotti
Aranciera di Villa Borghese
Viale Fiorello La Guardia
Open van dinsdag tot zondag, van 9 u. tot 19 u.
(Opgelet: de kassa gaat een half uur voor sluitingstijd dicht)
Toegangsprijs: 4,5 euro
www.museocarlobilotti.it
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 20 mei 2009. Bekijk het origineel.