In een afdeling van het Museo nazionale delle Arti del XXI secolo (MAXXI) in Rome is de knappe tentoonstelling Erasmus Effect – Architetti italiani all’estero begonnen. De expo vestigt de aandacht op een aantal belangrijke Italiaanse architecten die wereldwijd scoren met hun unieke ontwerpen van musea, theaters, openbare infrastructuur en andere gebouwen. De tentoonstelling is te bezoeken tot 6 april 2014.
De titel is afgeleid van het Europese universitaire uitwisselingsprogramma Erasmus, maar dit fenomeen bestaat al veel langer en overstijgt overigens de grenzen van Europa. De wens om kennis te maken met buitenlandse culturen en daar iets te verwezenlijken is van alle tijden en een heleboel Italiaanse architecten hebben dat ook daadwerkelijk gedaan. De wens om in het buitenland te werken is niet zelden verweven met het economische klimaat van het thuisland.
De tentoonstelling biedt een overzicht van een heleboel grote architectuurprojecten, gerealiseerd door Italianen, overal ter wereld. Gaande van een Kunstmuseum in Brazilië, het parlementsgebouw in Australië of Schotland tot prestigieuze projecten in de Verenigde Staten, Frankrijk of China: de vaak fraaie Italiaanse architectuurdesign kom je tegenwoordig om heel wat plaatsen tegen. Onderaan deze nieuwsbrief vind je enkele mooie pareltjes terug.
Giacomo Quarenghi, Lina Bo Bardi, Pietro Belluschi, Romaldo Giurgola, Renzo Piano,… het zijn slechts enkele namen die opduiken op deze tentoonstelling. De aandacht gaat echter niet alleen naar de grote namen, er is evenzeer en zelfs vooral aandacht voor jonge talenten maar ook actuele internationale samenwerkingsverbanden die de jongste jaren dankzij het Erasmus-project werden gerealiseerd. Iedere architect(e) die in het verleden zichzelf in Rome kwam vervolmaken moet deze tentoonstelling absoluut bezoeken.
De Italiaanse architectuur werd vooral na Wereldoorlog II in veel opzichten leidinggevend in Europa. Namen als Gio Ponti (grattacielo Pirelli, Milaan, 1958), Pier Luigi Nervi (Palazzo dello Sport, Rome, 1956–1957), Giovanni Michelucci (kerk aan de Autostrada del Sole te Florence, 1963) kregen wereldfaam. Giancarlo de Carlo (openbare gebouwen in Urbino en de woonwijk Matteotti in Terni, 1970) is ook belangrijk als theoreticus.
Het in de jaren zestig van de grond gekomen neorationalisme werd daarna uitgebouwd door o.a. Carlo Aymonino en Aldo Rossi die samenwerkten aan o.a. een woonwijk in Gallaratese, Milaan (1967–1974), en door Giorgio Grassi (studentenhuisvesting in Chieti, 1976–1984). De ontwerper Alessandro Mendini maakt ook naam als architect (Groninger Museum, 1994).
Het is geen slechte zaak dat dit aspect van (modern) Italiaans erfgoed even in de schijnwerpers wordt gezet. Deze tentoonstelling is sterk aanbevolen aan al wie bezig is met moderne architectuur, er interesse voor heeft en natuurlijk ook studenten architectuur of bouwkunde. Het feit dat het geheel is ondergebracht in een gebouw dat is ontworpen door de befaamde architecte Zaha Hadid maakt het plaatje compleet.
Erasmus Effect. Architetti italiani all’estero
Tot 6 april 2014
MAXXI – Museo nazionale delle arti del XXI secolo
Via Guido Reni 4A, Rome
Dagelijks open van 11 tot 19 u.
Zaterdag van 11 tot 22 u.
Maandag gesloten.
Toegang tot 1 uur voor sluiting.
Gesloten op 25 december
www.fondazionemaxxi.it
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 18 januari 2014. Bekijk het origineel.