De Antwerpse Vereniging voor Romeinse Archeologie (AVRA) organiseert in samenwerking met de Vakgroep Geschiedenis van de Universiteit Antwerpen op woensdag 18 december 2013 om 20 u. een lezing met als thema ‘Geneeskunde in Romeins Egypte’. De spreker van dienst is dokter Francis Van Elst en de lezing heeft plaats in de UA-Stadscampus, Rodestraat 14 in 2000 Antwerpen.
Hippocrates van Kos (460-370 v. Chr.) wordt beschouwd als de grondlegger, de ‘vader’ van de Westerse geneeskunde omdat hij als eerste ‘natuurlijke’ in plaats van ‘bovennatuurlijke’ oorzaken voor ziekten inzag. Hij is het geweest die op basis van lichamelijke symptomen een diagnose kon stellen en daarbij een therapie voorschreef. Hij is het, die de medische wetenschap, middels de filosofie, losgemaakt heeft van tovenarij, godsdienst en bijgeloof. Het menselijk lichaam zou bestaan uit vier soorten lichaamssappen: slijm, bloed, gele en zwarte gal. Gezondheid hing af van de balans tussen die lichaamssappen, die dus de fysieke en psychische toestand bepaalden. Claudius Galenus van Pergamum (131-210 n. Chr.), die deze ideeën heeft overgenomen en uitgewerkt (o.a. door ze te verbinden met de vier elementen), zal tot diep in de Renaissance de medische wetenschap volledig domineren…
De papyrologie, de studie van contemporaine Griekse teksten, die gebruik maakt van de allernieuwste technische en wetenschappelijke methoden, laat evenwel een compleet ander beeld over het ontstaan en de ontwikkeling van de geneeskunde zien. Nagenoeg al deze Griekse teksten komen uit de Egyptische Fayyum-streek. Mogen we deze bevindingen naar het ganse Romeinse Rijk extrapoleren?
Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 11 december 2013. Bekijk het origineel.