Galleria Sciarra: een fraaie oase van rust

Lichte, scherpe silhouet van de Lupa Capitolina, gebruikt als vervangfoto

Niet ver van de Trevifontein, in de  Via Marco Minghetti, een zijstraat van de Via del Corso, bevindt zich enigszins verstopt dwars doorheen een gebouw een doorgang voor voetgangers zoals je die in Rome wel meer aantreft.

De Galleria Sciarra is echter een fraai buitenbeentje. Nadat het gebouw wegens restauratiewerken vele jaren in de steigers stond, kan je dit fraaie stukje architectuur sinds enkele jaren weer in volle glorie bewonderen. De doorgang vormt bovendien een stiltegebied in dit drukke deel van de stad. In de zomer is het er bovendien altijd koel.

Winkels zijn er niet, een bar evenmin. Je kan alleen maar in stille bewondering staan voor dit prachtig staaltje art nouveau of jugendstil uit 1880, eigenlijk een binnenplaats van Palazzo Sciarra Colonna di Carbognano, een gebouw dat de jongste tijd steeds vaker voor kunsttentoonstellingen wordt gebruikt. In de oudheid bevond zich op deze plaats de Porticus Vipsania, gebouwd voor Vipsania Polla, de zus van Marco Vipsanio Agrippa.

De prachtige schilderingen op de muren van de cortile zijn aangebracht tussen 1885 en 1888 door Giuseppe Cellini. De decoratie herinnert aan de sfeer van de Cronaca Bizantina, het tweewekelijkse culturele tijdschrift dat hier een tijdlang zijn hoofdkwartier had en gefinancierd werd door prins Maffeo Sciarra. Het blad werd een tijdlang geleid door Gabriele D’Annunzio.

In de decoraties van deze imposante binnenplaats staat de figuur van de vrouw centraal, dit in de rol van echtgenote, moeder, pedagoge en meesterbrein van het huis. Ook in de bovenste decoraties blijft de vrouw opduiken, zij het in diverse andere rollen: loyaliteit, nederigheid, rechtvaardigheid,… Ook de moeder van Maffeo Sciarra vind je terug. Zoek naar de afkortingen CCS (Carolina Colonna Sciarra) en MS.

Oorspronkelijk gepubliceerd door de stichter van S.P.Q.R. op romenieuws.wordpress.com, op 2 september 2013. Bekijk het origineel.